قانون مورفی(Murphy s Law):
قانون مورفی بر این باور است که ((هراشتباهی، ممکن است بوجود آید)).
این قانون به نام یک مهندس نیروی هوایی آمریکا به نام سروان ادمورفی و همکارش نسبت داده شده است که در سال 1949 آزمایشات سوانح هوایی را بررسی می کردند.آنه به دنبال یافتن عقربه ای فرسوده که به اشتباه چندین سیم را به هم مرتبط می کرد، بودند که در این جریان، سروان مورفی اعلام داشت ((اگر هیچ راهی برای اشتباه وخطای یک تکنسین نباشد، با این همه، امکان ایجاد خطا وجود دارد)).
سروان مورفی و همکارش موفق به ارائه گزارش بسیار جالبی در خصوص ایمنی شدند.در خلال چندین سال که آنها در تلاشی مشترک تحقیقاتی را بر روی سوانح هوایی انجام می دادند، آنان به نتایجی رسیدند که آنرا قانون مورفی نامیدند.
تغییرات وپیامد های ان توسط افرادی که این قانون را در محیط های متفاوت دیگری کرده بودند به این قانون اضافه شد.
چند اصل قالب اجرا برای مهندسی ایمنی یا مهندسی ایمنی حاصل از قانون مورفی.
اکثر پروژه ها به ناظر نیاز دارند.
بازنگری دانشی است دقیق.
تنها خداست که می تواند، انتخابی تصادفی داشته باشد.
وقتی همه تلاشها همراه با خطاست، دستورالعملها را بخوانید.
هرسیستمی که به قابلیت اعتماد انسان وابسته باشد، غیرقابل اعتماد است.
اگرسیستمی در یک آزمایش کامل و دقیق عمل کرد، تمام سیستم های بعدی، نقص فنی دارند.
در تمام محاسبات ممکن است هر اشتباهی رفته رفته شکل بگیرند و همه این اشتباهات در مسیر بیشترین خسارتها پیش می روند.
یک مدار ناایمن سایر قسمت ها را از کار می اندازد.
نقص فنی هرگز معلوم نمی شود مگر آنکه بازرسی نهایی آن محصول صورت پذیرد.
آیا می خواهید در یک دقیقه به آرزوی خود برسید؟
بسیاری از سخنرانان موفق به خصوص در حوزه قانون جذب نظیر ایسترهیکس نظریه جالبی دارند. آنها می گویند اگر انسان بتواند فقط ۱۸ ثانیه روی چیزی که واقعاً می خواهد تمرکز کند یک زنگ بزرگ در کاینات به صدا در می آید که توجه کل هستی را به سمت این شخص جلب می کند.
اگر این ۱۸ ثانیه بتواند تا ۶۸ ثانیه ادامه یابد دیگر کار تمام است و کل هستی به تکاپو می افتد تا برای فکر متمرکز شده یک راه حل پیدا کند.
اگر آرزوست برآورده اش کند و اگر سوال است برایش جوابی بیابد.
در نگاه اول شاید این عدد ۶۸ ثانیه خیلی کم و ناچیز به نظر برسد.
۶۸ ثانیه یعنی فقط یک دقیقه و هشت ثانیه و بسیاری از افراد می گویند که تمرکز به مدت ۶۸ ثانیه هیچ کاری ندارد!؟
خب آیا شما هم همین طور فکر می کنید؟
بسیار عالی است! امتحان کنید.
خواهید دید که هنوز ۱۸ ثانیه اول رد نشده فکرتان منحرف می شود.
ایدهای جدید بلافاصله از اعماق افکارتان ظاهر می شود و نجواگر درونی تان به سخن در می آْید که جدی نگیر و دست از این بازی ها بردار و به مسایل مهم تر زندگی بپرداز و …
ما عادت کرده ایم و در حقیقت عادت داده شده ایم که بدون فکر و بر اساس عادت زندگی کنیم.
ما صبح از خواب بر می خیزیم بدون این که فقط ۶۸ ثانیه برای کارهای روزانه وقت بگذاریم شروع می کنیم به خوردن صبحانه و سر کار رفتن.
بدون اینکه ۶۸ ثانیه مستمر ناقابل برای ارزیابی کارهایمان وقت بگذاریم اسب سرکش ذهن را به این سو و آن سو می تازانیم تا ظهر شود و ناهاری بخوریم و استراحتی و بعد دوباره کار و سپس شب و دور هم جمع شدن و تلویزیون دیدن و بعد خوابیدن.
آرزو
هر ساعت ۶۰ دقیقه است و شبانه روز شامل هزار و چهارصد و چهل دقیقه است اما ما خیلی مواقع در این ۱۴۴۰ دقیقه شبانه روزمان نمی توانیم ۶۸ ثانیه روی یک موضوع خاص فکرمان را متمرکز کنیم!!
به راستی این فکر پر جست و خیز که نمی تواند ۶۸ ثانیه آرام بگیرد به چه دردی می خورد؟!
فکر پریشان و ناآرام چیزی جز بی قراری و آشفتگی به همراه ندارد.
پیر و جوان و زن و مرد هم نمی شناسد.
فکری که نتواند آرام گیرد و چند لحظه ای روی موضوعی که صاحب فکر صلاح می داند متمرکز شود، مطمئناً به هنگام نیاز و بحران که تمرکز بیشتر لازم است، کارآیی ندارد و فلج می شود.
باید همین الان هر کاری که داریم زمین بگذاریم و به سراغ ذهن ناآرام خود برویم و ۶۸ ثانیه آن را مهار کنیم.
۶۸ ثانیه به شرایطی که الان در آن قرار داریم بیندیشیم.
۶۸ ثانیه بعد به این که واقعا در زندگی چه می خواهیم فکر کنیم.
۶۸ ثانیه بعد به خوشبختی های خودمان بیندیشیم و ۶۸ ثانیه دیگر به این فکر کنیم که چقدر آرام می شویم وقتی روی مسائل زندگی خودمان با آرامش فکر می کنیم.
کاینات بیرون از بدن ما گوش به فرمان ماست تا هر چه را می خواهیم به او ابلاغ کنیم.
اما به یک شرط و آن این است که موقع دستور دادن این طرف و آن طرف نپریم.
۶۸ ثانیه یک جا بایستیم و صریح و شفاف بگوییم چه می خواهیم.
آن وقت می بینی که می توانی … |